edebi sözler
Rabbim, bize bir yaprağın düşüşündeki hikmeti, bir çiçeğin açışındaki edebi görecek basiretli bir kalp lütfeyle. Amin.
Ey gönülleri nura gark eden Mevla! Sözümüzü özümüzle, özümüzü senin rızanla birleştir; bizi kelamın yalanından koru. Amin.
Rabbim, kalemimizi doğrudan, kelamımızı hakikatten ve kalbimizi senden başkasına muhtaç olmaktan muhafaza eyle. Amin.
Allah’ım, bize kelamın en hayırlısını söylemeyi, sükûtun en derinini dinlemeyi ve ahlakın en güzelini yaşamayı nasip et. Amin.
Rabbim, dilimizi en güzel kelimelerle, kalbimizi en edebi duygularla ve ömrümüzü en onurlu duruşla tezyin eylesin. Amin.
İnsan, kelimelerin bittiği yerde başlar; asıl hikayemiz sustuklarımızda gizlidir.
Eskimek sadece eşyalara mahsustur; sevgi ve edep her gün yeni bir güneş gibi doğar.
Gülümsemek, ruhun en etkili ilacıdır; yan etkisi yoktur ve paylaştıkça çoğalır.
Yürümek sadece yollar kat etmek değildir; insanın kendi içine yaptığı yolculuk asıl menzildir.
Kalemden damlayan her mürekkep, aslında kalpte biriken bir damla yaşın kağıda düşmüş halidir.
Zarafet, bir insanın sessizliğinde bile hissedilen o tarif edilemez ağırlıktır.
Hayaller, ruhun geleceğe gönderdiği öncü elçilerdir; onlara iyi bak ki yolun aydınlık olsun.
Bilgelik, her şeyi bilmek değil; neyi bilmediğini idrak edip sükûtun limanına sığınmaktır.
Yıldızlar gecenin gözyaşları değil, karanlığın bile bir umut barındırdığının gökyüzündeki kanıtlarıdır.
Fırtınalar sadece ağaçları devirmez; kökü derinde olmayan her sahte duyguyu da hayatından söküp atar.
İncelik, sert bir dünyada insanın kendine ve başkalarına karşı verebileceği en naif savaştır.
Aşk, iki ruhun tek bir dizede buluşması; ayrılık ise o dizenin sonundaki bitmek bilmeyen üç noktadır...
Söz gümüşse, bazen kalbi kırmamak için yutulan o cümle altından da kıymetlidir.
Anılar, kalbin tozlu raflarında duran ama kapağı her açıldığında ilk günkü gibi taze kokan eski kitaplardır.
Vicdan, insanın içindeki en adil mahkemedir; orada verilen hükümler ne ertelenir ne de zaman aşımına uğrar.
Yalnızlık, kimsenin olmaması değil; senin olmayan bir kalabalığın içinde kendi sesini kaybetmektir.
Dünya bir sahnedir ama alkışlananlar genellikle başrolü oynayanlar değil, kuliste samimiyetini koruyanlardır.
Güzellik, yüzde aranan bir parıltı değil; edep ve tevazu ile yoğrulmuş bir karakterin dışa vuran nurudur.
Düşünceler gökyüzündeki kuşlar gibidir; onları hapsetmek yerine özgür bırakırsan ruhun kanatlandığını hissedersin.
Kırgınlıklar, ruhun üzerine atılmış ince tüller gibidir; bakışı bulandırır ama hakikati asla yok edemez.
edebi sözler devamı için sayfaları gezebilirsiniz:▼