Affetmek, başkasına yapılan bir iyilik değil, kendi ruhuna verilen bir hediyedir.
Huzurlu bir hayatın sırrı, sadece hatırlanmaya değer olanları hafızada tutmak, gerisini affedip uğurlamaktır.
Kalbinde nefret taşıyan, sırtında ağır bir taş taşıyor demektir. Affet ve o taşı yere bırak.
Affetmek unutmak değildir; sadece o hatıranın bugününü zehirlemesine izin vermemektir.
Kendini affetmeyen bir insanın, başkasını gerçekten affetmesi imkansızdır.
Birini affettiğinizde, ruhunuzdaki bir zinciri kırarsınız. O zincirin diğer ucu size bağlıdır.
Affetmek geçmişi değiştirmez ama geleceğin önünü açar.
Affetmek, bir mahkumu serbest bırakmaktır ve o mahkumun kendiniz olduğunu fark etmektir. – Lewis B. Smedes
Yükleniyor...
